WET INVEST TERINGJONGEREN

De WIJ, Wet Investering Jongeren, is een wet en dus, of derhalve zoals ze dat in ambtenarenland zeggen, saai. Wetten hebben bijna een soort natuurlijke camouflage, als je ze probeert te lezen en je bent van jezelf een vrolijk en sociaal iemand, dan kom je nauwelijks verder dan het eerste artikel. Terwijl je wel wordt geacht de wet te kennen, dus je hebt een probleem als je zo’n normaal persoon bent die wel betere dingen te doen heeft. Jongeren zijn vaak van dat soort mensen, ze zijn heel goed in het bedenken van een plezante dagbesteding die niks met rechtspraak en wetgeving te maken heeft.  

Maar ik ben natuurlijk een ouwere, dus ik heb me, speciaal voor jullie Tagsterklanten, verdiept in de materie. En ik ben geschrokken, lieve skateboardkinderen, ik maak me oprecht zorgen over jullie toekomst. Ik leg het uit: de WIJ vervangt de WWB. WWB is de bijstand, jongeren onder de 27 krijgen die niet meer. In plaats daarvan krijgen ze via deze nieuwe wet net zoveel geld als ze geen baan hebben en ook geen recht op WW of een van de varianten daarop. MAAR, er moet ook een aanbod gedaan worden aan de onfortuinlijke jongmens. Men dient (moet, maar ambtenaren zeggen dient) hem namelijk een werk-leeraanbod te doen om de jongere voor de rest van zijn leven klaar te maken voor de arbeidsmarkt. Duurzaam met een bekakte R.  

Een goed idee, in de bijstand moet je gewoon elk baantje aanpakken, maar dan blijf je maar een beetje ongelukkig rondzweven tussen de uitzendbureaus. Dus is het beter om te zorgen dat de opleiding die iemand heeft of nog niet, aan te vullen tot een level waarmee een vaste baan kan worden verworven. Als je een baan hebt die bij je past, maak je gewoon minder kans om uit te vallen, vandaar.  

Maar dan komt het. Stel, je houdt van skaten en je bent nog geen 27. Je probeert zoveel mogelijk te rijden met je vrienden en je bent totaal niet bezig met de toekomst, want je bent nu gelukkig. Op een gegeven moment stop je met je beroepsopleiding, want die matcht niet met je persoonlijkheid en op school zijn ze veel te autoritair voor jou. Het bevalt je goed, veel tijd op je deck doorbrengen, bier drinken en uitslapen. Maar na een tijdje is je geld op, ben je het uitslapen zat en begin je minder plezier in het skaten te krijgen omdat je de hele tijd aan je gebrek aan doekoe denkt. Een baantje krijgen is minder makkelijk dan je denkt, er zijn alleen maar van die klotevacatures zoals mensen omlullen om een andere energieleverancier te kiezen. Mitch werkt al bij Toms, Muffy bij Everland, dus een baantje gerelateerd aan je grootste liefde zit er niet in.  

Dan ga je naar het werkplein in je gemeente en daar word je doorverwezen naar het jongerenloket. Ze praten met je en leggen uit dat je eerst een werk-leeraanbod moet ondertekenen en daarna gaan ze kijken of je recht hebt op een uitkering. Je krijgt dat aanbod niet te horen, je krijgt een papier mee naar huis en ze spreken af dat je over twee weken terugkomt met een ondertekend en ingevuld formulier. Makkie.   Echter, je bent en blijft wie je bent en dus ga je skaten. Op de dag van de afspraak bedenk je dat je dat formulier nog moet invullen. Dus dat doe je effe gauw. Ze vragen wat je later wilt worden en wat ervoor nodig is om dat te bereiken. Ze vragen ook wat je denkt dat dat gaat kosten. Je vult in:

-      Stealthpiloot (Harriër mag ook ouwe)
-      Pilotenopleiding (hehe)
-      Geld (jwz)

Zo, ingevuld, ondertekend, heb je ze mooi bij de poot, kom maar op met die uitkering!

 

Dan kom je weer bij het jongerenloket. Ze confronteren je met het feit dat dit geen realistisch plan is en doen een ander aanbod. Dat aanbod stemt overeen met jouw opleidingsniveau en eerdere opleidingsrichting, danwel werkervaring. Jij hebt daar geen flikker aan, want je paste daar niet. Toch onderteken je de overeenkomst, want anders krijg je geen geld. Je krijgt een sollicitatietraining, doet een paar brieven weg omdat het moet en binnen de kortste keren sta je in een of andere kippenslachterij. Heel freaky.
 

Snap je wat ik bedoel? Je bent eigenlijk te jong om te kiezen voor je toekomst, maar ze dwingen je wel om het te doen. Als je niet snel genoeg gekozen hebt, verspeel je je recht op hulp en gaan zij voor jou bepalen hoe je de rest van je leven moet doorbrengen. Ze gaan echt niet kijken wat het best bij je past, ze kijken gewoon wat er aan werk voorhanden is. In de licht- en geluidsector is momenteel niks te doen, goudsmeden zijn er genoeg, gigolo is een overschat beroep, Henk-Jan Smits zit niet op je te wachten en met een skatesite verdien je geen geld. Het komt er zoals gewoonlijk weer op neer dat je het allemaal zelf moet doen, reken niet op de hulp van uw regering. Aanbod my ass…

Mijn advies: kom je in de situatie dat je geen idee hebt waar het heen moet, vraag dan direct om een assesment bij je gemeente. Neem een maandje de tijd om goed uit te zoeken wat je echt nooit zou willen doen, dan kun je alle ongeschikte shit wegstrepen en blijft de minst erge baan over. Zo heb ik het ook gedaan en nou werk ik bij het jongerenloket ;)