GEZICHJES LATEN ALLES ZIEN
Het valt me gewoon op Alex. Al die gezichtsuitdrukkingen van al die mensen. Al die gezichtsuitdrukkingen van Aldimensen. “Goh goedkoop, misschien als ik een treetje halve liters opzuip nog te vreten ook.” Gematigde verbazing in combinatie met gefronsde wenkbrauwen, omdat er enerzijds de twijfel over de kwaliteit is, en anderzijds de verwondering over het kleine prijsje.
Ik vind dat mooi Alex, als je je eige er een beetje in verdiept, kun je van alles aflezen aan die koppen. Dan heb je zoveel macht, dan behoor je tot het selecte gezelschap dat in discotheken naar meisjes kan toelopen en zeggen: “Wat kijk je sip, is er iets?” En dan natuurlijk een vet depressieve vriendin scoren, maar wel scoren hè? Omdat je weet wat er speelt, zonder dat iemand je het verteld heeft, yeah!
Ik heb zo mijn eigen favorieten. Ken je die ene waarbij iemand recht voor zich uitkijkt en dan zonder het hoofd te bewegen even opzij kijkt naar een ander die tegen hem praat? Daar wil hij dan mee aangeven dat hij niet teveel aandacht wil besteden aan die ander, in feite zegt hij ermee dat hij niet begrijpt dat iemand met zulke onzin bij hem komt lullen. Of hij waarschuwt de ander: nou moet je kappen, ik wil niet bij je hoeven komen, ik wil niet eens woorden vuil hoeven maken. “Is het nou klaar? Ik hoor je en ik wil niet…” Mooi vind ik dat Alex. Johan Derks is er soms goed in, maar meestal vervalt hij toch weer in het recht aanstaren van De Kraaije en hem lomp schofferen. Jammer.
Wat ik een hele sympathieke vind, maar wel een beetje onbenullig, is deze:
Als de ogen van het midden steeds naar rechts schieten omdat iemand woorden zoekt, maar ook zijn toehoorder wil blijven aankijken omdat het gespreksonderwerp zwaarwichtig en belangrijk is. Hij wil laten zien dat zijn gesprekspartner hem boeit en dat hij meeleeft, maar juist omdat het zo’n zware kwestie is, moeten woorden zorgvuldig gekozen worden. Als je dat doet, kijk je in feite bijna altijd naar rechts en kun je dus niet die ander blijven aankijken Alex. Lastig hè? Ik raad iedereen aan om dan niks meer te zeggen, er komt toch nooit wat zinnigs uit. Johnny de Mol zou dit advies moeten opvolgen, de zenuwelijer.
Mijn vriendin heeft er een die ze minder vindt, persoonlijk vind ik hem wel grappig. Het is de bemoedigende oogknijp/knik. Mensen, vooral die die de jaren ’50 hebben meegemaakt, knijpen hun ogen tot spleetjes, doen een soort van lachje met hun mond en neigen dan hun hoofd in een kniksje. Een soort van knipoog door een oldskoolpersoon. Ik heb een keer meegemaakt dat een ouwe pedo dit deed en net op dat moment een hartaanval kreeg. Hij zakte dus in een ruk door in elkaar. Dood. De wereld klopte op dat moment gewoon heel erg, dat voelde ontzettend goed. Stel je voor dat hij niet was omgegaan, dan had ik nou misschien wel nog een trauma erbij, naast dat rooie haar en die kleine pik.
De uitdrukking waar ik de grootste hekel aan heb is die waarbij de drager op zijn onderlip bijt. Niet als iemand pijn heeft, maar als ze willen laten zien hoe vertederd ze zijn, of een bepaalde verlegenheid willen uitdrukken. En daar zit het hem dan ook in voor mij. Als je verlegen bent, druk je niks uit, dan scherm je af, dus de lipbijter is niet verlegen, maar gewoon vals bescheiden. Met die vertedering mag je ook opdonderen als je het op die manier uit. Meestal is vertedering namelijk zwaar overdreven als dit soort typjes het zogenaamd voelen.
Ik heb mijn afkeer voor deze gezichtsuitdrukking gekregen van een fanatieke evangelist. Deze gozer voelde nooit wat, mag ik beweren omdat ik nog weleens dingen aanvoel, en hij gebruikte allerlei fakemaniertjes om toch in de smaak te vallen bij de rest van de wereld. Ik had al een hekel aan deze figuur voordat het bijten me begon op te vallen en toen dat eenmaal het geval was, werd zijn gewoonte mij een nagel aan de doodskist. Ik heb hem 4 tanden door de lip gegeven in één klap, dan heb je er tenminste nog iets aan.Beroemd persoon met dezelfde uitdrukking: Matthijs van Nieuwkerk. Kappen gek!
