MOORDPREVENTIE
Dexter Alex, ik weet niet of je hem kent, maar omdat ik het vermoeden heb dat er nog wat andere mensen meelezen tijdens deze eenzijdige briefwisseling, zal ik desondanks nog even vertellen wie het is. Dexter Morgan doet aan bloedspetteranalyse. Dat betekent niet dat hij aan bloed kan zien of het een lekker wijf is dat Annaliesje heet, of dat hij een cap van de Bloods ter analyse heeft, nee. Het betekent dat hij analyseert wat er zoal gebeurd is met het lijk dat hij in het kader van zijn functie bij de politie dient te onderzoeken.
Dexter is zelf een moorddadig typje Alex. Hij pakt alleen moordenaars die door de politie niet veroordeeld kunnen worden wegens gebrek aan bewijs en andere restricties verbonden aan het uitvoeren van de wet. Tijdens de serie is er een moment dat Dexter verbaasd naar zijn collega’s kijkt en zich afvraagt hoe het kan dat mensen die dagelijks alleen maar moord onderzoeken, toch niet doorhebben dat de grootste moordenaar zich in hun midden bevindt en hen elke ochtend een donut brengt.
Gedrag van mensen is onvoorspelbaar. Vaak hoor je na een tragedie dat de nabijen het nooit van de dader verwacht hadden, dat het een rustige, nette, beleefde man was die niet tot zoiets in staat leek. Ik ben er nog niet uit of het aan te voelen is. Ik heb me wel eens vies verkeken op iemand waarvan ik dacht dat die de zaakjes aardig voor elkaar had. Opeens zelfmoord, er kwam nauwelijks een waarschuwing vooraf. Mislukte pogingen daarentegen waren wel veel makkelijker te voorspellen.
Moord heb ik nog nooit door een kennis zien plegen, dus daar kan ik niks zinnigs over zeggen. Toch vraag ik me af of je iets aan iemand zou kunnen merken, niet zozeer of diegene tot moorden in staat is, maar wel of iemand niet helemaal goed bij het heufd is. Die vraag wordt door de moord op Milly volgens mij aardig prangend. Een politieagent die zoiets doet, zonder dat hij opgemerkt wordt door collega’s.
Bij Dexter is er een agent die voelt dat er iets met hem aan de hand is, hij heeft een enorme afkeer van de psychopaat. Bij de moordenaar van Milly zul je dat natuurlijk nooit horen, die agenten gaan echt niet achteraf roepen dat ze het wel wisten of minstens een donkerbruin vermoeden hadden. Toch ben ik daar vet benieuwd naar. Sowieso of de directe leidinggevende hierover nog vragen krijgt, maar ook hoeveel aandacht ze eigenlijk besteden aan de psyche van de dienstklopper.
Na een keer met een slag met een zaklamp bedreigd te zijn door een politieagent, begon ik me al af te vragen of ze nou wel de juiste mensen op de juiste functie hebben zitten. Daarover heb ik destijds nog heftig zitten discussiëren met vrienden. Ik vond het vreemd dat ik mezelf op de opleiding maatschappelijk werk helemaal binenstebuiten moest keren om te zorgen dat ik mijn werk naar behoren kon doen, terwijl de gemiddelde agent er met een mbo-opleiding vanaf komt. Ongetwijfeld zal er nog iets aan de persoon gewerkt worden, maar niet op het level dat een hulpverlener doormaakt.
Ik pleitte er toen al voor om hoger opgeleiden dit werk uit te laten voeren. De laatste tijd werd weleens in het nieuws gebracht wat een agent verdient. Toen heb ik dit idee uit mijn hoofd gezet, voor dat geld bekeur ik twee achterlichies en breng een pizza aan de ontnuchterende dronkelap van dat moment en daarna ga ik naar huus. Dus dat kan ook niet. Toch lijkt me dat dit soort dingen echt voorkomen moet gaan worden in de toekomst, het mag niet zo zijn dat zo’n Sander V. onopgemerkt kan blijven in een team dat gespecialiseerd is in mensenwerk.
Die moord op Milly trekt alles scheef. Voor de naasten is het een ramp die praktisch niet te bevatten, laat staan te verwerken is. Als die ramp veroorzaakt wordt door iemand die eigenlijk aan de kant van de preventie hoort te zitten, maakt het de situatie alleen nog maar ingewikkelder om te overzien. Mij boeit het niet zoveel of ze hun onderzoek anders hadden moeten uitvoeren, ik vind het veel belangrijker hoe ze nu hun personeel gaan screenen om dat soort ellendigheid te voorkomen.
