DOE HET NIET EDDIE!
Eddie is volgende week naar Londen geweest Alex. Hij moest foto’s schieten voor Vans. Ik vroeg hem nog of het wel verstandig was om te gaan, hij is niet voor een kleintje vervaard, maar die rellen zijn wel heel heftig. Het leek me onverstandig om daar met een dure camera rond te lopen, er vond immers een rigoreuze herverdeling van dure shit plaats. Het zou maar zo kunnen dat je dan met een koelkast naar de shoot moest, dat leek me naar voor Ed.
Maar Eddie is Moker en Moker is niet bang voor andere mannen, dus Eddie is toch gegaan. Bij aankomst kwam hij er zoals gewoonlijk achter dat hij de naam van het hotel wel wist, maar niet de straat waar het zich bevond. De taxi lag op z’n zij, dus die optie viel af. Gelukkig stond er politie voor de uitgang van het vliegveld. Eddie stapte uit de klassieke Edwardian draaideur en kreeg gelijk een klap op z’n reet met een gummiknuppel.
Hij schrok zich dood en was binnen luttele seconden dertig meter opgeschoten. De volgende bobby gaf hem weer zo’n klap, ze waren overal en nogal lukraak mensen aan het opjagen. Zo ook Eddie. Na een paar kilometer wist hij te ontsnappen aan de whooping door een stille straat in te schieten. Edje keek om zich heen en zag dat hij voor het hotel stond waar hij geboekt had. Dit was ook de reden dat het zo stil was in de straat; er waren geen toeristen. Eddie liep de foyer binnen en meteen brak de pleuris uit, wat ook logisch is, want als ik me een relschopper voorstel, dan denk ik altijd gelijk aan Eddie.
Eddie was blij dat hij direct de aandacht van het personeel had, want hij wilde zijn anus koelen. Dus hij gaf zijn naam op en maakte bekend dat hij gereserveerd had. De horde koks, kamermeisjes en receptionisten liet de respectievelijke prei, keukenrol en headset zakken en ging, zoals het een Engelsman betaamt, direct over tot de orde van de dag. Eddie werd zijn kamer gewezen, alle spulletjes werden naar boven gedragen en een heet bad gereed gebracht.
Toen hij alleen was, liet Eddie het bad leeglopen om er koud water in te kunnen doen en hij zorgde voor zijn anus. Die nacht heeft Ed weinig geslapen Alex. Aan het lawaai lag het niet, in Engeland gaan de rellen altijd vroeg dicht en er was verder ook iemand in het hotel, hij was echt de enige. Maar hij slaapt gewoon nooit echt lang.
De volgende ochtend liet Edwin het ranzige ontbijt voor wat het was en begaf zich naar de fotoshoot. Het hotelpersoneel had hem de weg gewezen en het was niet ver. Hij was de stille straat net uit toen de eerste poging tot beroving hem ten deel viel. Een dikke geezer, 150 kilo, kwam met een machete op hem af. Eddie liep met een grote boog om hem heen en het krapuul begon hem te volgen. Met die vieze grijns van hem, zette Eddie de pas er stevig in. De dikkerd moest al snel opgeven en werd meteen beroofd door drie kinderen van 8.
De shoot verliep voorspoedig Alex, wat had je anders verwacht? Je krijgt de foto’s nog wel een keer te zien. Maar op de terugweg was het menens, een gang van Engelse werkloze jeugd wiens ouders ook nooit hadden gewerkt zagen Eddies cameratas en wilden zijn fototoestel hebben. Eddie deed wat wij op de Dirk van Dijkschool vrogger leerden; de grootste hard op de neus slaan. Helaas loopt er 2000 man politie rond in Londen en zo kon het gebeuren dat Eddie werd opgepakt en in de cel gegooid.
Natuurlijk baalde hij Alex, maar je weet wat ze zeggen. Negatieve energie is ook energie en bedoeld om een oplossing te verzinnen voor je ongenoegen. Dus Eddie riep de bewaker en vertelde dat hij morgen toch naar huis zou, misschien konden ze de cel beter voor een ander reserveren, ze waren tenslotte hard nodig. De diender vond het een goed idee, dus Ed werd vrijgelaten.
Middels de gummiknuppelkontklaproute was hij zo weer in het hotel en idem op het vliegveld. Dus Eddie is terug met een zere anus, maar verder geheelhuids. Hoera!
