SPRING CLASSIC: THE ROAD TO VARAZZE #1

Omdat het me leuk leek een partner in crime mee te nemen op dit tripje bedacht ik me dat Tagsters ook een filmer nodig had om goed verslag te kunnen doen van de Varazze Spring Classic. Mijn collega bij Vice en hartsvriendin Manuel leek mij hiervoor bijzonder geschikt. In het verleden had hij al aardig wat filmpjes in elkaar geknald en het belangrijkste... Manuel knows how to party. Ons bezoek aan Varazze zou een flitsbezoek worden. We werden ingevlogen op zaterdag en zouden maandag ochtend weer richting huis gaan. Op die manier konden we nog net de afterparty op zaterdag meepakken en hadden we zondag alle tijd om de wedstrijd te coveren.

Ons advontuur begon met een treinrit naar rotterdam. Fully packed en helemaal klaar om een uur of 30 a 40 Italië te rocken. Echter, bij aankomst in Rotterdam liepen we tegen de eerste reisongemakken aan. Ons vliegtuig naar Milaan was een uur vertraagd. Normaal gesproken niks om je druk over te maken maar in Milaan zat een privé chauffeur op ons te wachten. De eind bestemming van onze reis lag namelijk op zo'n 2 uur afstand van Milaan.

Gelukkig was het vliegveld in Rotterdam van alle gemakken voorrzien. Rotterdam beschikt over een geweldig dakterras waar je op de valreep nog heerlijk wat nicotine kan weg tikken voor het vliegen. Verder was de stralende zon alvast een mooie voorbode op wat ons in Italië te wachten stond. De nicotine schoot helaas het verkeerde gat in. Letterlijk. Geheel volgens traditie hadden Manuel en ik namelijk tot diep in de nacht in de kroeg gezeten de avond voor vertrek. Dat wil de dag erna nog wel een constipatie opleveren. Meteen na de eerste sigaret raakten mijn darmen overstuur en heb ik de WC's op Rotterdam Airport gruwelijk mishandeld met een onophoudelijk stroom van excrementen.

Eenmaal aangekomen in Milaan liepen we recht in de armen van onze chauffeur, Mario. Mario werkte voor Vans in Milaan en zou ons vandaag chauffeuren naar Varazze. Mario zou later uitgroeien tot veel meer dan onze chauffeur en ons leiden naar de beste plekjes van Varazze. In de eerste instantie leek Mario ons een beetje een lijp, dat had alles te maken met het ontbreken van een stuk of 8 tanden in zijn gebit. Echter, niks bleek minder waar. Mario was een groot filmliefhebben en denker. Een man naar mijn hart.

We zaten nog geen 5 minuten in de auto toen Mario met italiaans accent riep: "Alex, you are from Amsterdam right? Can you roll me a joint". Ik antwoordde: "Are you sure we won't get into trouble with that shit?". "No problem" liet Mario ons weten. Het roken van cannabis in het buitenland was ik ten tijde van de trip naar Varazze nog niet zo'n fan van. Zeker niet in Italië waar de politie er een kunst van heeft gemaakt om buitenlanders te naaien met het minst geringste. Met lichte achterdocht in het hoofd liet ik mij toch overhalen door Mario en stond de auto al snel blank.

Na de vertraging in Rotterdam had ook de snelweg van Milaan naar Genova een verassing voor ons in petto. Een groot deel van de snelweg was afgesloten. Dit resulteerde in een vertraging van ruim 2 uur en veel gescheld in het Italiaans op het verkeer en politie door Mario. "Vaffanculo!" galmde er door de auto heen. Tegen de tijd dat we in Varazze aankwamen waren de kwalificaties en street contest allang gereden. Mario bracht ons rechtstreeks naar het hotel waar we tijdens ons flitsbezoek zouden verblijven.

Om in ons appartement te komen moesten we een prachtige mediterrane tuin doorkruisen. De hotel kamer die ik dit weekend met Manuel zou delen was simplistisch maar voorzien van alle gemakken. De "A+" media had grotere kamers en mischien zelfs een bad... maar ik en Manus een uitzicht op de Middellandse zee. Een uitzicht en TV zijn eigenlijk alles wat je nodig hebt om jezelf heerlijk in het buitenland te wanen. In Italië of Frankrijk val ik 's nachts graag in slaap met de tv aan. Die taaltjes werken beter dan een halve gram ultra haze om in coma te geraken.

Na een opfrisbeurt en een paar sigaretten werd het tijd om het hele skate gebeuren uit te checken. Althans, het terrein waar de volgende dag de finales zouden plaatsvinden. Voor de avond stond een enorm feest gepland op de aansluitende pier van het evenementen terrein. Aan het einde van de pier, in zee, was een enorm podium opgebouwd door Monster. Achter het podium bevond zich de backstage met gratis bier, monster en groupies. Niet geheel verassend troffen we hier Rik van Dijk, Daan van der Linden en Tim Jacobs aan. Een mooi moment om saampjes de binnenstad van Varazze te verkennen en een pizza te scoren.

Stay tuned voor Deel 2!

Foto's door Alex en Rik van Dijk.