SMITTY SMIJT
Wie weleens in Amsterdam komt en laat opblijft, danwel vroeg uit de veren rolt, komt geheid Smitty Smijt tegen. Je komt hem eerder dan een meid tegen, Amsterdam is poep op de stoep, maar aan je zool zal eerder Smitty dan de schijt kleven. Zo ging dat ook in mijn leven, het was half vijf, halte lijn 7, hij verkocht cd’s en wou er geen aan mij geven. Ik wou hem geen geld passen, want dan zou zijn winst die van mij voorbijstreven. En ik sponsor geen collega’s, niet zonder strijd leveren en als de rook optrekt moeten ze meestal nog hun meijertjes bij die van mij steken.
Hehehe.
Maar nu heb ik toch een skijfje van Smitty, gekregen voor mijn verjaardag van Eddie Think. Het ironische is dat mijn intro uit een loos rijmpje lijkt te bestaan, maar het is de waarheid, zo doet een Midget dat. Eddie heeft het cd-tje gekocht toen hij na de nachtdienst om 7.30 uur Smijt tegenkwam, deze van zijn fiets sprong en hem vroeg of hij van hiphop hield. Zoals hij ook al een keer had gedaan bij de tramhalte ’s nachts en, naar later bleek, bij minstens drie vaste Tagstersfiguren die de cd nog hebben gekocht ook.
De man werkt dus keihard, ik ga echt niet in de kou lopen leuren met mijn album. Als je hem wilt, kom maar halen! Daarom heeft Smitty waarschijnlijk ook veel meer cd’s verkocht dan ik. Waarom hij dan toch bedelt bij de Mac om slokjes en hapjes, is me een raadsel, maar de cd geeft een aanwijzing; Zaken Gaan Vooruit! Het gaat dus beter met Smitty, hij hoeft geen bekers met frisdrankresten en gesmolten ijs meer samen te voegen zodat hij ook iets te drinken heeft. Hij heeft nu een album met 26 tracks, uitgebracht op Gexxx records.
Ik wil ook wel dat het beter gaat met Midget, dus de eerste stap lijkt me om Gexxx records te benaderen. Dat lukt niet, ze hebben geen site. Logisch eigenlijk ook, want anders hoefde de Slotermeerder niet zelf zijn plaat aan de man te brengen. Gexxxerds, bel me, ik heb mijn album in 2014 klaar en wil ook een maatschappij die me in Paradiso kan krijgen.
Ik kan wel gaan vertellen hoe hij klinkt, maar denk je echt dat je er iets aan hebt? Als Smitty jou komt vragen of je een aankoop wilt doen, ben je toch dronken en koop je dat ding. Als je van de kermis houdt, of van eerste divisie damesvolleybal, dan zul je het waarschijnlijk een herkenbare sound vinden, in elke track zit namelijk de luchthoorn. En dat geluidje van de schiettent, voordat die gast zegt: “Schieten, schieten, schieten, 5 euro, altijd prrrrrrrrrrrrrijs, kom schieten mensen.”
Ook als je moeite hebt met het verstaan van rap, moet je deze hebben. Ze hebben namelijk niet zo heel veel tekst en het meeste eindigt op “ee”. Cd, mee, ok, kredietbeoordelingsemployé, dat werk, alles keurig geplaatst op de tel, dus in hapklare brokken te volgen. Lullig om te verklappen, maar ik werd bij voorbaat al gewaarschuwd en ik hou van gevaar. Hij legt zijn blaffer alleen aan de kant voor een ode aan zijn moeder, dus pas op, vuurwapengevaarlijk. Alhoewel, het kan maar zo zijn dat hij zijn hond bedoelt, volgens mij kentie niet echt veel woorden.
Conclusie is dat je deze cd moet kopen. Niet omdat hij goed is, maar omdat Smitty de hardstwerkende rapper van Nederland is. Dat mag beloond worden, het vergoelijkt zelfs het irritante gangstergelul dat af en toe voorbij komt. Het lijkt mij een sympathieke kerel, met 30.000 plastic hoesjes in huis, dus wie helpt hem eraf? Kom schieten mensen, schieten, schieten, schieten!
