BANKZAKEN

Ik pakte een boek, sloeg het open en huilde vanbinnen. Ik vroeg hem wanneer men begon met het geven van economie en dat bleek in de vierde. De zucht die ik slaakte was zo diep dat ik ervan in mijn broek scheet. De komende drie jaar in ieder geval niet! Het boek heb ik nooit uitgekregen, het vak heb ik laten vallen zodra het kon, de broek heb ik weggegooid. 

Dat gevoel is nooit veranderd, ik sla die pagina van de krant over. Het verhaal van DSB heb ik niet gevolgd. Tot het moment dat men begon te roepen dat die Lakeman zo’n verschrikkelijke enge kerel is. Toen werd het verhaal interessant, want ik herken heel veel van mezelf in  Pietermans. Ik ga ervan uit dat jij die torie ook niet volgt Alex, dus effe kort:   De Dirk Scheringa Bank dupeert mensen door ze wijs te maken dat ze hun hypotheek over moeten sluiten bij hen wegens goedkoperheid. Uiteindelijk blijkt dat die mensen allemaal onzinzaken aangesmeerd krijgen en veel duurder uit zijn, waardoor ze financiëel ten onder gaan en de rest van hun leven mogen afbetalen. Lakeman werkt voor een stichting die probeert dit recht te trekken. Hij roept op een gegeven moment de spaarders van DSB op om hun spaargeld weg te halen bij de bank. Dat doen ze en daardoor gaat de bank naar de klote.  

Bij die bank werken natuurlijk heel wat mensen en die raken hun baan kwijt. Daarom is Lakeman een nare man volgens de media. Maar Lakeman is juist een man naar Ferrara’s hart. Zonder me te verdiepen in wat voor economisch nieuws dan ook, had ik al jaren door dat DSB een nest van smeerlappen is. Niet omdat ze allemaal ex-popo  of corps zijn, die sentimenten zijn me te simpel. Wel omdat ik veel mensen voorbij zie komen die zwaar in de problemen zitten door die toffe leningen van ze. DSB gaf deze mensen veel te veel geld in handen, terwijl duidelijk is dat ze dat nooit kunnen aflossen.

    

De deskundigen brommen dat het faillissement waar Lakeman op aanstuurde niks oplost. Dat doet wraak nooit, maar toch heeft het een functie; het ontmoedigt. Als men die DSB-knakkers zomaar had laten begaan, dan waren ze lekker doorgegaan met vet geld verdienen. Ze hadden misschien de helft van de gedupeerden gecompenseerd en zelf mochten ze hun mooie auto, villa en riante pensioen uitbreiden met nog een huisje ergens anders en een tweede Lexus. Nu hebben ze een klap gekregen en die verdienden ze ook omdat ze stout waren. Dat hadden ze niet geleerd als ze door mochten gaan met die schandelijke praktijken van ze. Jammer alleen dat dit soort witteboordengangsters niet geplukt wordt.   Ik heb geen medelijden met de mensen die bij DSB werkten. Ik wist ondanks mijn afkeer van dit soort onderwerpen al dat het een boevenbende was. Dat zullen de werknemers ook wel doorhebben, onnie? Moet je maar niet voor de maffia gaan werken, dat keert zich tegen je op een gegeven moment. Die Lakeman is daar niet verantwoordelijk voor.

 

Donderdag zag ik de man bij De Wereld Draait Door. Yvonne van Boerzoektvrouw vroeg hem hoe hij zich voelt onder het hele gebeuren. Hij gaf niet direct antwoord, wat mij logisch leek omdat hij een ingehuurde professional is, dus aan het werk is en dus niet teveel met eigen emoties bezig kan zijn. Maar zij bleef doorhameren dat ze haar vraag beantwoord wilde hebben en toen sloeg deze nare, gemene, enge Pieter Lakeman met de vuist op tafel en schreeuwde hij. Hij schreeuwde: “Mens, het doet er helemaal niet toe wat ik voel, het gaat hier om duizenden gedupeerden, je belicht een onbeduidende kant van het verhaal, je bent ruis, houd je muizebek!! ”

Dat schreeuwde hij niet, maar dat bedoelde hij wel volgens mij. Ik vond dat prettig, eindelijk iemand die oplichters afstraft, die duidelijk maakt waarom sommige journalistieke vragen onbeschoft zijn, die opkomt voor de kleintjes en die iets doet aan de redenen voor mijn korte lontje. Onrecht bestrijden dus. Ik mag hem wel. Hulde Piet, hulde!  

(Model voor de bijgaande beelden: R. Schoorlemmer)