OLDSKOOL @ MORRIE @ NIGHT @ ALC.
Zaterdag ben ik niet ingekakt om 00.30 uur, zoals anders. Samen met Dré, enfant terrible en olde grieze dakdoeve ineen, had ik na de bloedeloze 0-0 van het Nederlands/Surinaams/Marrokaans elftal mijn zinnen gezet op een avondje buitendeurs vertier. In dit geval van het foutste soort: een darkroom vol met drugsverslaafde ombouwprojecten waar H1N1 geen schijn van kans heeft omdat de ekte ekte serieuze ziektes het ter plekke afmaken.
Gelul, we gingen naar de plaatselijke Moriaan, een eetscafé met een hele slechte bediening, veuls te jong publiek, een hele slechte dj, vrij aardige toilettos, heel slecht vreten (vooral het gifrituurde blok kaas met een jasje van paneer) en acceptabele prijzen. Men dart en pokert er, maar des zaterdagnachts gaat het meubilair opzij en de beentjes in de lucht. Voor ons dit keer reden om flink wat moed weg te drinken en ons op het pad der tenenkrommende belachelijkheid te begeven.
We hebben wat in de rij gestaan Alex. Er was niet eens een rij, we stonden pal voor de tapkranen, maar het duurde allemachtig lang om een versnapering te krijgen. Men klaagt over het arrogante bediendende personeel in Amsterdam, maar ik heb ze liever arrogant, want daar is nog enige hersenactiviteit voor nodig. Hier lopen zombies, het lijkt wel een tai chi les achter de toog.
De muziek nam vreemde wendingen, er was zelfs een punt dat Check The Technique werd gedraaid, waarop mijn buurman Dré, de belichaming van oldskoolhiphop, als een volleerd volkszangluisteraar een traantje wegpinkte. Er was Hit ‘em high, waarop ondergetekende met enkele van de beruchtere alcohol/cokecombineerders met de handjes langs de vloer ging zwaaien. En natuurlijk van die kuttige house, waarop ik stil ga staan en Erlo viezig tegen me aan begint te dansen.
De meiskes waren prachtig. In het donker.
Dré maakte mij vandaag, toen ik ging checken of zijn technique het nog wel deed, duidelijk dat Moriaaneigenaar een risicovol vak is. Andreas deed tijdens het dansavondje een toneelstukje, zoals hij het zelf omschreef. Hij ging opzichtig proberen met zijn bier langs de eigenaar naar buiten te komen, waarop deze het stukje meedeed en hem tegenhield. Achteraf blijkt dat dit een test was: Als de eigenaar het had toegelaten, mag Dré volgens se eige alles. ALLES. Dat wil je met deze dude niet meemaken, ik waarschuw hem altijd van tevoren dat hij op moet passen, anders sla ik hem verrot, dat zeg ik tegen mijn bloedeigen buurman en vriend. Anders heb je kans dat hij zich dingen veroorlooft.
Na een niet geslaagde poging om Klaske Russisch te laten zingen, het barpersoneel efficiëntie bij te brengen en normaal uit de ogen te kijken, hebben wij ons buiten begeven om het traditionele Fietsenslopen te bekijken. Ik ging weg voordat de fietsen op waren, maar Dré kreeg nog enige moeilijkerds tegenover zich en is uiteindelijk bij de junkies om de hoek terecht gekomen, terwijl ik al toastjes met vanalles afslaand mijn laatste rokertje nuttigde. Ik voel mij gelouterd en vies tegelijk, had net zo goed naar die darkroom kunnen gaan…
