DE SIBERISCHE OPVOEDING VAN NICOLAI LILIN
Omdat er met dit weer niet geskate kan worden Alex, of moet ik je Sexy Lexy noemen, dat doe je zelf toch? Omdat er niet gereden kan worden door sneeuw en hagel, is het een goed moment om een boekentip te geven. Het boek heet Siberische Opvoeding, de schrijver Nicolai Lilin en de tip is: lees dit boek niet.
Het zou je alleen maar nachtmerries bezorgen Lex, er gebeuren dingen in dat boek die te verschrikkelijk zijn. Het lastige is dat op de achterkant staat dat het een autobiografie is. Ik vat dat op als iets wat waargebeurd moet zijn. Maar dan wordt beweerd dat het balanceert tussen fictie en non-fictie en dan weet ik het ook niet meer. Mijn Russische connectie gaf aan dat het best weleens waar zou kunnen zijn, dus laten we dat maar als uitgangspunt nemen, dan is het boek ook spannender als je het leest.
Het gaat over Urca’s, dat zijn criminelen uit Siberië. Deze Urca’s zijn naar Zuid-Rusland gedeporteerd toen men in Siberië grondstoffen ging winnen en de overvallen van deze beroepsmisdadigers zat werd. De Urca’s hebben een paar ideeën die anders zijn dan die van de huis-, tuin- en keukencrimineel. Ze zijn gelovig, vinden geld vies, proberen zo eenvoudig en nederig mogelijk te leven en hebben strakke regels. De overeenkomsten zijn voor de hand liggend: je moet geen ruzie met ze krijgen, ze zitten een groot deel van hun leven in ’t gevang en ze hebben een gruwelijke hekel aan de popo.
Er kwam tijdens het lezen een vergelijking bij me op; vrogger, toen ik überpuber was, las ik “Monster: The autobiography of an L.A. gang member ” door Monster Kody. Daarin wordt beschreven hoe een jochie van 10 toetreedt tot de Crips door zijn eerste moord te plegen. Hij vertelt verder over hoe het geweld tussen de gangs toeneemt in kwantiteit, maar ook in gruwelijkheid. Eerst was het vechten, toen moorden en later kwam daar ontvoering en marteling bij. Zo ook in de Zuid-Russische onderwereld, maar die gasten zijn nog wel 100 keer zo gek.
Ik ga natuurlijk weinig verklappen, maar een detail wat mij opviel, was dat een groot aantal van de mensen die voorbij komen in dit verhaal een oog mist. Dat wordt zo achteloos beschreven, het lijkt de normaalste zaak van de wereld. Verder lijkt het, door alle primitieve omgang, alsof de hele geschiedenis zich in een eerdere tijd afspeelt, begin vorige eeuw ofzo. Maar dan komt er weer een mobieltje op de proppen of wordt de minachting jegens de Amerikaanse kledingstijl geuit en besef je je dat het hedendaagse geschiedenis is; terwijl wij hier onbezorgd chillen met Nalden als enige bendeleider, zijn ze 2500 km verderop bezig elkaar de kniepezen door te snijden. Dat doet men daar bij een gewone ruzie.
Het fijne van een skatesite is dat je geen afschuw ten aanzien van geweld hoeft te veinzen, we zijn met zijn allen toch een stel sensatiejunks bij elkaar. In dit boek word je op je wenken bediend wat dat betreft. Constant wordt er gevochten en als de gevangenisverblijven worden beschreven, dan gaat het helemaal nasty, worden in Amerikaanse gevangenissen gasten in de kont geneukt, in de Russische neemt men het ook nog eens op om er geld mee te verdienen. Af en toe gaat die shit echt te ver, zeg niet dat Midget je niet heeft gewaarschuwd.
Ik twijfelde over hoe ik moest oordelen over dit boek, aan de ene kant hebben de zelfbenoemde ‘fatsoenlijke criminelen’ eenzelfde houding als een willekeurige kampsjaak en dat vind ik knap zielig. Je kent het wel, de typische achterbuurtattitude, respect eisen, maar zelf alles losgooien als het je uitkomt. Wat wel goed is, is dat het niet zo romantiserend werkt als de gangsteravonturen van Monster Kody. Een heleboel jochies willen Crip zijn, maar ik vermoed dat er niet een is die Urca wil zijn alsie dit gelezen heeft. Daarom hou ik het bij mijn tip Sexy Lexy: lees dit boek niet, veel te eng voor jou.
