THIS IS SKATEBOARDING
Het Griftpark zag er gisteren niet echt veelbelovend uit.
Maar skateboarden zou skateboarden niet zijn als er binnen de korste tijd geen 20 man in de baan stonden die met scheppen, bezems en gasbranders de sneeuw en ijslaag te lijf gingen.
Met afgelopen Oerend Hard werd pijnlijk duidelijk wat er gebeurd als een event te groot wordt en de rijders en het publiek te ver van de organisatie komen te staan. Afstand schept anonimiteit en de gevolgen daarvan zijn bekend.
Gisteren daarintegen, zag ik weer hoe een event ook kan zijn.
Skaters kwamen uit alle hoeken van ons land en inplaats van dat ze gelijk op hun board stapten, pakte de meeste gelijk een bezem en begonnen mee te helpen. Ouders die met hun kids kwamen kijken, toevallig langslopend publiek en gemeentewerkers stonden tussen de skaters keihard in het ijs te wrikken om hun handje bij te dragen.
Ook al ging de organisatie ook gisteren weer niet helemaal vlekkeloos, zat niet alles mee en krijgt iedereen weer zijn wekelijkse potje zeikreacties over zich heen (vreemd genoeg alleen in comments via de bekende kanalen)...
Ik ben godverdomme weer trots om een skateboarder te zijn
